maciejewski gdynia czesc 4

Wykluczeni pacjenci byli średnią (. SD) w wieku 60,8 . 15,3 lat i mieli średni wynik APACHE II 21,4 . 7,9. Tabela 1. Tabela 1. Podstawowa charakterystyka badanych pacjentów. Losowo przydzieliliśmy 1200 pacjentów do grupy sukralfatu lub ranitydyny. Cechy fizjologiczne demograficzne i podstawowe były podobne w obu grupach (tabela 1).
Łamanie protokołów, przestrzeganie przepisów i zapobieganie zagrożeniom
Żaden pacjent nie otrzymał aktywnego leku zamiast przypisanego placebo lub odwrotnie. Spośród zaplanowanych dawek ranitydyny i sukralfatu podano odpowiednio 94,2% i 91,7%. Wśród pacjentów, którzy pominięto dawki, średnia liczba pominiętych dawek wynosiła 2,3 (mediana, 3, odstęp między kolejnymi kategoriami, 2 do 3) dla ranitydyny i 2,9 (mediana, 4, odległość międzykwartylowa, do 4) dla sukralfatu.
Czternastu pacjentów z grupy ranitydyny (2,3 procent) i 16 z grupy sukralfatu (2,6 procent) otrzymało dodatkowy lek jako profilaktykę wrzodów stresowych poza protokołem badania (P = 0,74). Większość pacjentów otrzymywała żywienie dojelitowe (odpowiednio 70,3% i 71,8%, P = 0,55). Po przyjęciu na OIOM karmienie dożylne rozpoczęto średnio trzy dni (zakres międzykwartylny, dwa do czterech).
Krwawienie z przewodu pokarmowego
W grupie ranitydyny 10 z 596 pacjentów (1,7 procent) miało klinicznie istotne krwawienie z przewodu pokarmowego, w porównaniu z 23 z 604 (3,8 procent) w grupie sukralfatu (względne ryzyko, 0,44, przedział ufności 95 procent, 0,21 do 0,92; 0,02); bezwzględna redukcja ryzyka krwawienia wyniosła 2,1% (przedział ufności 95%, od 0,29 do 3,97). Wyniki analizy, w której skorygowaliśmy inne czynniki, były podobne (ryzyko względne, 0,45, przedział ufności 95%, od 0,22 do 0,92, P = 0,03).
Tabela 2. Tabela 2. Erozja lub wrzodziejące stany wpływające na przełyk, żołądek lub dwunastnicę w dwóch grupach badawczych. Siedemnastu pacjentów poddano endoskopii górnego odcinka przewodu pokarmowego; dodatkowe testy diagnostyczne obejmowały laparotomię (w czterech), angiografię (trzy), sigmoidoskopię (trzy) i skanowanie krwinek czerwonych (jedną); dwóch pacjentów badano podczas autopsji. Jeden pacjent z grupy sukralfatu miał krwawienie z zespolenia żołądkowo-dwunastniczego, a inny w tej samej grupie miał krwawienie z przetoki przeszczepionej do aorty. Źródło krwawienia było niejasne w przypadku 8 pacjentów z grupy ranitydyny i 11 pacjentów z grupy sukralfatu. W tabeli 2 wymieniono 14 pacjentów z krwawieniem z nadżerki żołądka, przełyku lub dwunastnicy lub dyskretnymi owrzodzeniami wraz z grupą badaną, wskazaniem krwawienia oraz diagnostycznymi testami lub procedurami (Tabela 2). Analiza podgrupy pacjentów z udokumentowanym owrzodzeniem, przełykiem lub dwunastnicą u pacjentów z udokumentowanymi owrzodzeniami, przełykami lub erozjami dała wyniki zgodne z naszymi głównymi wynikami (względne ryzyko krwawienia w grupie ranitydyny w porównaniu z grupą sukralfatu, 0,41; przedział ufności 95%, od 0,13 do 1,29 ; P = 0,22).
Związane z respiratorem zapalenie płuc
Spośród 596 pacjentów otrzymujących ranitydynę, 114 (19,1 procent) miało zapalenie płuc wywołane przez respirator, w porównaniu z 98 z 604 (16,2 procent) w grupie sukralfatowej (względne ryzyko, 1,18, 95 procent przedziału ufności, 0,92 do 1,51, P = 0,19) ; bezwzględna różnica ryzyka wynosiła 2,9% (przedział ufności 95%, -1,4 do 7,2)
[więcej w: bikalutamid, ambrisentan, Choroba Perthesa ]
[więcej w: lunchbox allegro, guzkowe zapalenie tętnic, barszcz zwyczajny ]