Wpływ tritlitazonu u pacjentów leczonych insuliną z cukrzycą typu II ad 5

Leczenie przerwano u dwóch pacjentów w grupie leczonej 600 mg troglitazonu, z powodu żółtaczki i hiperbilirubinemii u jednego pacjenta (następnie u pacjenta ponownie wyzdrowiał) iz powodu współistniejącej zastoinowej niewydolności serca w drugiej. Stężenie aminotransferaz w surowicy powróciło do normy u trzeciego pacjenta w tej grupie podczas ciągłej terapii. Stężenie wróciło do normy u dwóch pacjentów w grupie leczonej 200 mg troglitazonu po leczeniu zostało przerwane. U trzech pacjentów w grupie placebo stężenia aminotransferazy w surowicy wróciły następnie do wartości podstawowych bez przerywania leczenia. Wycofanie z powodu niekorzystnych zdarzeń
Pięciu pacjentów z grupy placebo, z których jedna otrzymała 200 mg troglitazonu i sześciu z grupy otrzymującej 600 mg troglitazonu zostało wycofanych z badania z powodu działań niepożądanych. Przyczynami odstawienia były: udar, miopatia metaboliczna, niezamierzona ciąża, przejściowy atak niedokrwienny i zaostrzenie depresji w grupie placebo; zawał mięśnia sercowego dwa dni przed rozpoczęciem leczenia farmakologicznego w grupie otrzymującej 200 mg troglitazonu; zawał mięśnia sercowego, choroba wieńcowa, zastoinowa niewydolność serca, zapominanie i brak koncentracji, zaostrzenie refluksu żołądkowego oraz żółtaczka i hiperbilirubinemia w grupie otrzymującej 600 mg troglitazonu.
Dyskusja
Przewlekła hiperglikemia u pacjentów z cukrzycą typu II występuje z powodu oporności na działanie insuliny i zmniejszenia wydzielania insuliny. Oporność na insulinę jest istotną cechą, jeśli nie główną wadą, u tych pacjentów; w niektórych z nich pobór glukozy stymulowany insuliną zmniejsza się o 60 do 80 procent. 20 Wyniki prospektywnych badań epidemiologicznych wskazują, że insulinooporność jest wykrywalna przed pogorszeniem się tolerancji glukozy.22-26
Pacjenci z cukrzycą typu II są często leczeni zgodnie ze stopniowanym postępem, zaczynając od trybu odżywiania i ćwiczeń fizycznych i przechodząc do terapii lekiem sulfonylomocznikowym, metforminą lub akarbozą, samodzielnie lub w połączeniu. Te terapie są często nieskuteczne, a do 60 procent pacjentów ostatecznie wymaga insuliny, 2 często w dużych dawkach.
W naszym badaniu pacjentów z źle kontrolowaną cukrzycą typu II, którzy otrzymywali terapię insulinową, troglitazon powodował znaczące zmniejszenie dawki hemoglobiny glikozylowanej i stężenia glukozy na czczo na czczo. Wpływ troglitazonu na stężenia glukozy w surowicy na czczo był widoczny w ciągu 4 tygodni po rozpoczęciu leczenia, a jego wpływ na wartości hemoglobiny glikozylowanej był maksymalny po 16 tygodniach, a poprawa utrzymywała się przez pozostałą część badania. Poprawa ta nastąpiła pomimo spadku dawki insuliny o 11 procent w grupie otrzymującej 200 mg troglitazonu i 29 procent w grupie otrzymującej 600 mg troglitazonu. Nasze badanie, a także mniejsze badania pacjentów z cukrzycą typu II leczonych samym troglitazonem, wykazuje znaczący antyhiper glikemiczny wpływ troglitazonu.14,15 1,4% bezwzględny spadek wartości hemoglobiny glikozylowanej w grupie leczonej 600 mg troglitazonu reprezentuje spadek o około 15 procent w stosunku do wartości bazowej
[patrz też: Enterolklimakterium, atropina, ambrisentan ]
[podobne: gaz rozweselający allegro, koński pasożyt, zielonkawy stolec ]