Związek między dławicą przyzapową a dolnym ryzykiem prawego zawału komorowego cd

Częstość występowania dławicy piersiowej (55 procent) była nieco niższa niż w całej badanej populacji (56 procent). Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka 113 pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego, w zależności od obecności lub braku preinfarkcji dławicy piersiowej. Nie stwierdzono istotnych różnic w wieku, płci, czynnikach ryzyka choroby wieńcowej, lekach przed przyjęciem choroby, minionym okresie od wystąpienia zawału do początkowego elektrokardiogramu, terapii reperfuzyjnej i stopnia choroby wieńcowej między pacjentami z dławicą przed zawałem a osobami bez tej choroby. Obserwowano tendencję do występowania obfitych zabezpieczeń u pacjentów z dławicą piersiową, ale różnica nie była istotna statystycznie. Dystrybucja zmian patologicznych była podobna w obu grupach (Tabela 1).
Wyniki kliniczne
Zawał prawej komory, rozpoznany na podstawie obecności uniesienia odcinka ST w odprowadzeniu V4R w elektrokardiogramie, stwierdzono jedynie u 43 z 78 pacjentów z proksymalnym niedrożnością prawej tętnicy wieńcowej (55 procent). Spośród tych 43 pacjentów, 22 (51 procent) miało uniesienie odcinka ST w odprowadzeniu V1.
Tabela 2. Tabela 2. Wyniki elektrokardiograficzne i wyniki kliniczne, w zależności od obecności lub braku preinwestycji dławicy piersiowej. Uniesienie odcinka ST w odprowadzeniu V4R występowało rzadziej u pacjentów z dławicą przed zaworem serca niż u osób bez dławicy piersiowej (27 procent vs. 71 procent, p <0,001) (tabela 2). Częstość występowania uniesienia odcinka ST w odprowadzeniach V1 i V4R była również znacząco mniejsza u pacjentów z dławicą piersiową niż u osób bez dławicy piersiowej (6 procent vs. 39 procent, p <0,001). Ponadto pacjenci z dławicą mniej niż osoby bez dławicy mieli pełny blok przedsionkowo-komorowy (11 procent w porównaniu z 33 procentami, p = 0,004) lub połączone niedociśnienie i wstrząs (8 procent vs. 53 procent, p <0,001). Jednakże wskaźniki śmiertelności wewnątrzszpitalnej nie różniły się istotnie między obiema grupami (tabela 2).
Tabela 3. Tabela 3. Czas do elektrokardiografii, aktywności kinazy kreatynowej i zmiennych hemodynamicznych, zależnie od obecności lub braku preinwestycji dławicy piersiowej. Pacjenci z dławicą piersiową z zawałem serca mieli znacznie wyższy wskaźnik sercowy niż osoby bez dławicy piersiowej (3,5 . 1,2 vs. 2,7 . 0,8 litrów na minutę na metr kwadratowy powierzchni ciała, P = 0,03) i znacznie niższe ciśnienie końcoworozkurczowe prawej komory ( 5 . 4 w stosunku do 8 . 4 mm Hg, P = 0,03). Ciśnienie klinowo-kapilarne nie różniło się istotnie pomiędzy obiema grupami. Rozmiar zawału, oszacowany na podstawie badań enzymatycznych, był znacznie mniejszy u pacjentów z dławicą niż u osób bez dławicy piersiowej (szczytowa aktywność kinazy kreatynowej w surowicy, 14 . 15 vs. 22 . 19 znormalizowanych jednostek; P = 0,02; całkowita kreatyna w surowicy; aktywność kinazy, 226 . 184 vs. 335 . 285 znormalizowanych jednostek, P = 0,02) (Tabela 3).
Tabela 4. Tabela 4. Czas do elektrokardiografii, aktywności kinazy kreatynowej i zmiennych hemodynamicznych, w zależności od obecności lub braku prawidłowego zawału komorowego. Nie było znaczącej różnicy w czasie, jaki upłynął od wystąpienia bólu w klatce piersiowej do pierwszego elektrokardiogramu pomiędzy pacjentami zi bez uniesienia odcinka ST w odprowadzeniu V4R
[hasła pokrewne: Mimośród, monoderma, Enterol ]
[więcej w: zielony jęczmień zastosowanie, euromedic olsztyn, złoto koloidalne ]