Związek między dławicą przyzapową a dolnym ryzykiem prawego zawału komorowego czesc 4

Pacjenci z uniesieniem odcinka ST w odprowadzeniu V4R mieli niższy wskaźnik sercowy niż u osób bez uniesienia odcinka ST (2,8 . 0,9 vs. 3,8 . 1,1 litrów na minutę na metr kwadratowy, P = 0,004) i wyższe ciśnienie końcoworozkurczowe prawej komory (8 . 4 vs. 4 . 3 mm Hg, P = 0,003). Jednak ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej było podobne w obu grupach. Pacjenci z uniesieniem odcinka ST w odprowadzeniu V4R mieli wyższą aktywność kinazy kreatynowej niż u osób bez uniesienia odcinka ST (22 . 19 vs. 14 . 14 znormalizowanych jednostek, P = 0,01), a także wyższą aktywność kinazy kreatynowej w surowicy ( 347 . 274 vs. 213 . 195 znormalizowanych jednostek, P = 0,004) (tabela 4). Tabela 5. Tabela 5. Wskaźniki szans dla prawidłowego zawału komorowego, całkowitego bloku przedsionkowo-komorowego, połączonego niedociśnienia i wstrząsu oraz śmierci wewnątrzszpitalnej. Wielokrotna analiza regresji logistycznej wykazała, że brak dławicy przed zaworem był silniejszym predyktorem rozwoju zawału prawej komory (iloraz szans, 6,3; przedział ufności 95%, 2,7 do 15,1; p <0,001) niż obecność proksymalnej okluzji prawą tętnicę wieńcową (iloraz szans, 3,0; przedział ufności 95%, 1,2 do 8,1; P = 0,02). Ponadto brak dławicy przed zaworem był niezależnym czynnikiem ryzyka dla całego bloku przedsionkowo-komorowego (iloraz szans, 3,6; przedział ufności 95%, 1,4 do 10,3; P = 0,01) oraz połączone niedociśnienie i wstrząs (iloraz szans, 12,4; , 4,5 do 40,6; P <0,001). Nie znaleziono niezależnego czynnika klinicznego przewidującego śmierć w szpitalu (Tabela 5).
Tabela 6. Tabela 6. Związek pomiędzy czasem występowania dławicy przed zawałem a wynikiem krótkoterminowym. Skorygowana analiza związku między czasem dławicy a wynikiem klinicznym wskazała, że obecność dławicy piersiowej od 24 do 72 godzin przed zawałem była najsilniej związana ze zmniejszeniem częstości zawału prawej komory (iloraz szans, 0,2; przedział ufności 95%, od 0 do 0,8; P = 0,02) i połączone niedociśnienie i wstrząs (iloraz szans, 0,1; 95% przedział ufności, 0 do 0,5; P = 0,02). Nie było jednak istotnego związku między czasem anginy a rozwojem kompletnego bloku przedsionkowo-komorowego (Tabela 6).
Dyskusja
W naszym badaniu brak dławicy przed zaworem był istotnym czynnikiem prognostycznym występowania zawału prawej komory u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego. Na ogół częstość zawału prawej komory jest mniejsza niż można się było spodziewać na podstawie częstotliwości proksymalnego niedrożności prawej tętnicy wieńcowej. Ponadto, przednia ściana prawej komory, która jest głównie perfundowana przez prawostronną komorę gałęzie wynikające z proksymalnej części prawej tętnicy wieńcowej są zaangażowane rzadziej niż ściana tylna.1,3,4 W porównaniu z lewą komorą, prawa komora ma kilka cech, które mogą chronić ją przed niedokrwieniem: mniejsze zapotrzebowanie na tlen ze względu na mniejszą masę mięśniową i obciążenie pracą oraz większy dopływ tlenu dzięki rozszerzonym zabezpieczeniom, a także bezpośrednią dyfuzję tlenu z komory prawej komory.6,22,23 Te czynniki mogą ograniczać rozmiar zawałów prawej komory, ale nie w pełni wyjaśnić wyraźne różnice w charakterystyce klinicznej między pacjentami z tymi bez zawału prawej komory.
Uniesienie odcinka ST w odprowadzeniu V4R zostało uznane za najbardziej czuły i swoisty marker diagnostyczny zawału prawej komory.24-27 W naszym badaniu uniesienie odcinka ST w odprowadzeniu V4R występowało rzadziej u pacjentów z dławicą z zawałem serca niż u osób bez dławicy piersiowej
[przypisy: ceftriakson, nutrend, bikalutamid ]
[patrz też: gaz rozweselający allegro, koński pasożyt, zielonkawy stolec ]